Wat een dag wat een dag......
Het is 1 april en ik begin aan een Blog, nou kijken hoelang ik het vol hou.....
In ééns ging op het werk mijn telefoon. Aan de andere kant hoorde ik mijn vriendin die me vertelde dat de kip Cherryl en de haan Claire, we kwamen er achteraf pas achter dat het een haan was, weg waren. Overal lagen veren maar van de onderdelen was helemaal niks meer te vinden. Het was raar. De beesten waren weg, niet te vinden. De andere haan, Martin zat ergens in de struiken verstopt en was heel bang.
Mijn Dinnetje was verdrietig. We hadden de gevleugelde vrienden z'n drie kwart jaar geleden gekregen van Daan en Imke. Wij waren blij en zij waren blij met ons. Onze Cherryl had ons net bedankt sinds deze week met eieren en nu? Nu was ze weg.
Dinnetje had zelfs het laatste eitje van eergisteren niet door de slalala gedaan omdat ze zo van de leg was. Ik belde haar onderweg van het werk nog even op om te checken of het niet een één of andere foute grap was, maar nee dat was nie.
Toen ik op 't erf kwam, had ik al snel in de gaten dat het idd geen grap was. Overal lagen licht bruineveren en op twee zwarte staartveren was er verder niks te vinden.
Opeens zag ik iets wits helemaal ingegraven onder en tussen de ConnyVeer. Daar zat Claire, gelijk rende hij richting mijn auto en daar kwam Cherryl na een beetje zoeken te voorschijn, ze zat tussen en achter de klimop die tegen de zijkant van het deel zit.
Uiteindelijk zagen we dat Cherryl een flinke plek aan de voorkant van haar kippetitjes heeft.
Nu maar aankijken hoe dat afgaat lopen. Het blijft speculeren wat het is geweest, maar ik denk een vogel ofzo.
Hopelijk hebben we nog wat eieren straks met de paasen!
Nou goed, beetje saai blog mss om te lezen... euhm Next time Better!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten